Er zijn zo van die dagen ….

dat ge een madam uit de bank ziet komen en denkt: “zo ne rok wil ik ook !”. Awel, dat gebeurde een paar weken geleden, en mijn naai-hersens draaiden op volle toeren. Eerst denken hoe je dat in elkaar zou kunnen krijgen, dan het betere rekenwerk. Hoe maak je ook alweer een cirkelrok ? Oh help, straal, omtrek en zelfs pi kwam er aan te pas. Maar het patroon stond op papier, de hoeveelheid stof netjes uitgerekend, nu alleen nog een stofje vinden. Ahaa, de uitstap naar de lapjesmarkt in Utrecht kwam eraan ๐Ÿ™‚ En ja hoor, daar stond een kraam met alle mogelijke kleuren van die soepele, zachte tricot, nu alleen nog een kleurtje kiezen … Hmmm, ik was overtuigd van zwart, maar er lag een prachtig donkergroen, dus dat zou het worden !

En dan komt de dag dat ge denkt: “ok, nu zet ik mijn schaar erin, wie niet waagt, niet wint!” Even diep adem halen, de cirkels zijn getekend, hoppa !

IMG_0496.JPG
Ziet er simpel uit toch ? Nog een boordje vanboven, nog een boord vanonder, en alles onder de overlock en klaar ! Of toch niet … Zo een boord aan een cirkelrok, het is toch niet zo simpel … Veel te veel rok voor veel te weinig boord … Tja, plooien dan maar zeker ? Hmmm, ook al niet eenvoudig, want op sommige plaatsen had ik zeker 10 lagen stof op elkaar … Maar vroem vroem onder de overlock, en jawel, helemaal de rok zoals ik hem in mijn gedachten had, net dat tikkeltje anders, maar helemaal “ik” ๐Ÿ™‚

IMG_0497.JPG
Een aan-foto volgt nog, ik vond zo direct geen gepast truitje ๐Ÿ˜‰

Stof: lapjesmarkt Utrecht
Patroon: eigen ontwerp

Lief klein konijntje

De Leather Sweater van La Maison Victor, iedereen in naailand praat erover en maakt hem in alle maten en uitvoeringen, dus ik kan niet achter blijven. Na 2 uitvoeringen voor Roos, eentje voor Felix was ik klaar om me te wagen aan een versie voor mezelf. Ja, ik weet het, het is een kinderpatroon, maar in een 176 moet ik toch passen ? Enne, wie niet waagt, niet wint !

Fase 1: stofjes zoeken
Geen gemakkelijke opgave, want in zo een gewone effen sweaterstof zie ik mezelf niet rond lopen, laat staan in een versie met sterretjes of bloemetjes … Na wat rommelen in mijn stoffenvoorraad vond ik al een eerste perfecte stofje. Een zacht konijnenvelletje dat ik vorige winter kocht bij Pauli, heerlijk knuffelig, maar daar kan geen hele trui uit, want dan ben ik een teddybeer … Stofje 2 voor de rug en de mouwen was een toevallige vondst bij Jodevisscher, een prachtige Gentse dame die haar eigen lijn heeft ontworpen en verkoopt in een prachtige winkel. Je kan daar ook stofjes kopen van een heerlijke kwaliteit, en zo geschiedde. Nu bleef er alleen nog het vraagstuk van de “leather”-stukjes over op de schouders … Als contrast bij de zachtheid zag ik stukjes echt leder wel zitten en die had Saskia nog wel in haar voorraad. Gelukkig was ze wel zo slim van me de cruciale tip te geven: “Zou je dat niet eerst eens in uw masmachine steken ?” En zo kon ik proefondervindelijk vaststellen dat leder na een wasbeurt aanvoelt als karton … Over naar plan B dan maar: waarom geen schouderstukjes en boorden uit de averechte kant van de sweaterstof ? En voilร , een project was geboren !

Fase 2: assemblage
Ook geen simpele opgave … Ik was helemaal vergeten hoe erg dat pluist, zo een konijntjesstof …. Verschrikkelijk dus … Gevolg: living vol pluis na het knippen, naaihoek vol pluis na het in elkaar steken en als kers op de taart ook pluis in mijn mond, oren en neus … Maar het was het allemaal waard, want ik heb nu een superzachte, heerlijk warme sweater voor mezelf !

IMG_0476.JPG
En opnieuw besluit ik: zo gaan er nog volgen (zij het wel met iets minder pluizerige stof)

Stof: Pauli en Jodevisscher
Patroon: Leather sweater van La Maison Victor

Knoopsgatenfobie: the sequel

De broek lag al een hele week te smeken om afgewerkt te worden, dus op een rustige dinsdag beginnen we eraan. Knoop kiezen, knoopsgatenvoet erop en dapper gaan we aan de slag. Toch met een zekere stress, want nu was er geen Mamasha om me een duwtje te geven ….
Pfffft, niet simpel, de tailleband van deze winterse broek blijkt te dik voor mijn machine en na een uur vloeken en tornen is het beslist: foert, het worden kamsnaps ๐Ÿ˜‰
Vanmorgen was het voor de eerste keer fris en de zoon wou de broek aan voor school. Zo blij, eindelijk een smalle broek die hem past in de taille en waarvan we de rekker niet tot het uiterste moeten aantrekken ! Meneertje zijn ochtendhumeur en foto’s nemen gaan niet samen, dus ik moest wachten tot de middag en dat levert het volgende op:

IMG_0467.JPG

IMG_0468.JPG

Zo gaan er nog volgen !

Stof: stockverkoop Atelier Assemblรฉ
Patroon: Cisse van Zonen09

Knoopsgatenfobie

Ok, ik naai al vele jaren, en ja, ik heb een knoopsgatenfobie … Ik beken, ik heb nog nooit zelf een knoopsgat gemaakt … Tot vorige zondag ! Ik ben al lang fan van Zonen09, de Charlie werd al lang geleden gemaakt, er rolden al vele Theo’s (met rekker en kamsnaps) vanonder de machine, de Lars ligt ongeduldig te wachten ๐Ÿ™‚ Toen ik op haar blog las dat er Zo(o)ndagen kwamen, was ik onmiddellijk kandidaat. Tot mijn grote vreugde werd ik gekozen, en afgelopen zondag trok ik naar Gent ! Het was een gezellig groepje, we werden heerlijk ontvangen, maar bovenal werd er hard gewerkt aan onze Cisse’s. Maaar …. Stress stress stress, want er moesten knoopsgaten gemaakt worden …. Maar liefst 2 voor de elastiek in de taille en nog eentje voor de sluiting, want deze keer wou ik een echte grote-jongens-broek. Na wat aanmoediging, en een paar keer oefenen op een testlapje was het zo ver, mijn allereerste knoopsgat zou gemaakt worden ! En weet je wat ? Het lukte gewoon !

IMG_0461.JPG

De fobie is nog niet helemaal weg … Helaas had ik geen perfecte knoop mee voor de sluiting, dus moet er thuis nog een knoopsgat gemaakt worden. Dรฉ knoop is ondertussen gevonden, nu nog de moed om een knoopsgat te maken ๐Ÿ™‚ Van zodra de broek klaar is, volgt een foto, met knoop uiteraard !

Een kleedje voor mama

Het stofje werd al maanden geleden gekocht, het patroon was gekozen, maar door de drukke zomervakantie was het stofje in de kast blijven liggen … Maaar … Er was een deadline, op 4 september vertrok het vliegtuig richting Egypte en het nieuwe kleedje moest mee ! Na een eerste pasbeurt waren er nog wat aanpassingen nodig, maar tadaa, op 3 september was het kleedje klaar ! Mama blij, kleedje in de valies ๐Ÿ™‚

IMG_0389.JPG

Een kadootje

Een paar dagen geleden kwam een lieve collega voorzichtig een vraagje stellen, of ik soms zeverslabjes kon maken ? Ja, hoor, dat kan ik ๐Ÿ™‚ Eventjes snuffelen op google leverde een tutorial op van Pieke Wieke, en de ideetjes kwamen snel. Een dagje erna wat zoeken in de overschotjes tricot en dan wat lapjes in elkaar steken en hoppa, dit was het resultaat:

IMG_0380.JPG
Vanavond mag Staf ze al eens testen, en wie weet volgt er nog een reeks ๐Ÿ™‚

Over confituurtjes

Om helemaal mee te zijn met een nieuwe trend, deed ik aan FreeCycling. Bij een hele lieve dame in Linden mocht ik gaan perzikken plukken, helemaal gratis en voor niks ! Bij thuiskomst bleken het heerlijke witte perzikken te zijn en kon ik direct beginnen te roeren in de potten. Er lagen nog 2 appelsienen in de frigo, dus de eerste smaakjes waren snel geboren ๐Ÿ™‚

IMG_0370.JPG
Tadaa, een reeksje gewone perzikken-confituur en een reeksje perzik-appelsien-cointreau.

De dag erna passeerde ik een overvolle bramenstruik op weg naar het werk en hoppa, alweer een confituuridee !

Om van al dat lekkers te proeven was er een confituurdate met Katrien ๐Ÿ™‚

IMG_0371.JPG
Op de schotel ook nog een potje druivenconfituur, en een potje mango-gemberconfituur.
Mjam mjam, op naar volgende smaakjes ๐Ÿ™‚